Losing my religion – Deel 1

Life is bigger
It’s bigger
And you, you are not me
The lengths that I will go to
The distance in your eyes
Oh no, I’ve said too much
I set it up

That’s me in the corner
That’s me in the spotlight
Losing my religion
Trying to keep up with you
And I don’t know if I can do it
Oh no I’ve said too much
I haven’t said enough

Hierdie is die begin lirieke van R.E.M se “Losing my religion”. Ek kan nie regtig sê dat ek ooit ʼn groot aanhanger van hulle was nie, alhoewel hulle so nou en dan ʼn treffer vorendag mee gekom het. Ek reken dit het grootliks te doen met die feit dat hulle musiek geproduseer het voordat ek my eie finansiële besluite kon neem.
Dis een ding van kind wees; jy droom van al die goed wat jy vir jouself gaan kry sodra jy in beheer is. Sodra jy jou eie geld verdien. Wanneer jy egter in die volwasse wêreld leef waar jy, nie net vir jouself maar ook vir ander verantwoordelik is, die lewe baie meer ingewikkeld word.

Ek reken ek het in redelike algemene omstandighede groot geword. Ouers was konserwatief, maar niks wat nie die norm vir die Wes-Transvaal gedurende die 80’s en 90’s was nie.
Daar is seker ʼn paar goed wat dalk uitstaan:
• My pa was betrokke in ʼn insident, by die myn waar hy gewerk het, waar hy amper die gebruik van sy voet in ʼn rotsstorting verloor het. Die dokters kon wel die voet red, maar my pa wat ʼn geesdriftige sportman was, kon glad nie meer die aktiewe leefstyl voor die geval handhaaf nie.
• My ouers was gedurende die vroeë 90’s deel van die verregse Afrikaner Weerstand Beweging of te wel AWB. Hierdie was ter voorbereiding vir die komende slagting wat die swart/rooi gevaar sou bring wanneer hulle aan bewind sou kom. Dit het gelukkig nooit in iets drasties verander nie. Behalwe vir geheime vergaderings en kampe oor naweke (hier het ons opleiding ontvang oor hoe ons sou oorleef vir wanneer burger oorlog sou uitbreek) het dit nie my lewe ontwrig nie.
Ons het nooit regtig gesit en gesels oor hoekom my ouers wel besluit het om die AWB verlaat nie. Wat ek wel weet is, as gevolg van ander gesprekke, dat dit daarop neer gekom het die familie se veiligheid ʼn faktor was.
• My ma was in 1987 met Lupus gediagnoseer. Dit het later veroorsaak dat sy medies ongeskik vir werk verklaar was en dus die rol as huisvrou moes betree. Die siekte het tot geweldige hoë mediese kostes gelei . My ma het later, as indirekte gevolg van die siekte en die omstandighede wat daarop gelei het, ʼn depressie lyer geword. Sy het op twee geleenthede haar eie lewe probeer neem.

Dis nie altyd maklik om te sê hoe ʼn spesifieke gebeurtenis ʼn persoon op hierdie of daardie manier gevorm het nie. Dat dit wel my gevorm het, is daar geen twyfel nie.

Advertisements

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s